ناکارآمدی نظریه ابتناء (Supervenience) در تبیین علیّت ذهنی (Mental Causation)؛ پذیرش شده در مجلّه علمی - پژوهشی اندیشه دینی
39 بازدید
محل نشر: اندیشه دینی/51
نقش: نویسنده
سال نشر: 1393/05/11
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
این مقاله،‌ معضل علیّتِ حالات/ویژگی‏ های ذهنی برای حالات/ ویژگی های فیزیکی یا حالات/ ویژگی های ذهنی دیگر را بر اساس یکی از نظرات مهم راجع به ارتباط ویژگی های ذهنی و فیزیکی،‌ بررسی کرده است. این نظریه - که توسّط فیلسوف تحلیلی،‌ دونالد دیویدسون، همزمان با ارائه نظریه این همانی مصداقی ارائه گردید – سعی داشت با پرهیز از گرفتار شدن در دام تقلیل گرایی (Reductionism) و حفظ دوئیّت ویژگی های ذهنی و فیزیکی،‌ نوعی ارتباط منطقی بین این دو نوع از ویژگی ها بیابد. اما این مقاله نشان می دهد که دیویدسون در طرح ارتباط مذکور – که نامش را ابتناء (Supervenience) ویژگی‏ های ذهنی بر ویژگی های فیزیکی گذاشته – نتوانسته راه حلّی برای معضل علیّت ذهنی بیابد و به دام محرومیّت علّی (Causal Exclusion) و یا تعیّن علّی مضاعف (Overdetermination) گرفتار آمده است. در نتیجه طرح نظریه ابتناء، در تبیین رابطه علّی ویژگی های ذهنی با ویژگی های فیزیکی (یا ویژگی های ذهنیِ دیگر)،‌ به شکست می انجامد.
آدرس اینترنتی